Ekran başına geçtiğimde içime inanılmaz huzur veren birkaç sayfa var,en sıkıntılı anlarımda bile üzerime polarımı alıp hayatın tüm yükünü koltuğa vermek istermiş gibi yaslanıp okuduğum sayfalar bunlar.
Bir tanesinden söz etmek istiyorum. Decaf Latte..
Birkaç ay önce çok sevdiğim dostum Delfina'm sayesinde keşfettim ve o günden beri huzuruna müptelayım.Eğer amaç kaliteli zaman geçirmekse ben onun sayfasındayım.Şu birkaç ayda hayata dair,iç huzuruma dair kimseyle paylaşmadığım öyle şeyler öğrendim ki bu tıkla. Bu güzel hisler için kendimce bir teşekkür yolu bu yazım.
Sevgili Nilüfer;
Hayata baktığın pencereyi öyle seviyorum ki,karşıdan izlemek yerine senin cephenden bakmak isterdim herşeye.Seni bu huzura sahip kılan,şükretme duygunmu,birbirinden güzel miniklerinmi,her canlıya karşı bitmeyen sonsuz sevginmi yoksa gördüğüm en güzel annellik duygunmu bilemedim hiç.Ama ben çok sevdim seni ve yüreğini..
Ben her anlamda daha yolun başında hissediyorum kendimi,öğreneceğim öyle çok şey var ki,ama öğrendiklerimi harmanladığım da senin gibi olmak istiyorum.25 yaş idol seçmek için biraz geçte olsa,idolüm sensin :) Hayattaki en büyük ideali 'anne' olabilmek olan birinin idolü sen olmalısın.Bende öyle yaptım :)

Bu güzel aileye yürek dolusu sevgiler gönderiyorum,ekranın diğer tarafında olup bu kadar alışabileceğimi hiç düşünmemiştim.
Sevgiyle sarılıyorum her birinize..
Not:Delfinam güzel yüreğin hep güzellerimi çeker? :)
2.resimde gördüğünüz kil çalışmalar Nilüfer'e aittir :)